เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาแลเรียกค่าเช่า ค่าเสียหาย ได้ความว่า ภรรยาโจทย์กับจำเลยแล ย.เป็นบุตร์ ส. ส.แบ่งที่นายกให้แก่บุตร์ทุก ๆ คนเป็นส่วนเป็นสัด แลมอบโฉนดสำหรับที่ให้ยึดถือไว้ด้วย แต่ไม่ได้ทำพิธีโอนให้ถูกต้องตามกฎหมายใน พ.ศ.๒๔๖๔ ส.ตาย ครั้ง พ.ศ.๒๔๖๖ ก.จำเลยได้ทำหนังสือเช่าที่รายพิภาษต่อโจทย์แลภรรยาโจทย์ ส่วนภรรยาโจทย์ก็ตายเสียใน พ.ศ.๒๔๖๖ ต่อมา พ.ศ.๒๔๖๗ โจทย์จึงนำโฉนดไปขอโอนชื่อรับมรฏกต่อเจ้าพนักงานจำเลยคัดค้าน ฎีกาเห็นว่าโจทย์ได้ปกครองที่รายพิภาษนี้มาฝ่ายเดียวตั้งแต่ ส.ยกให้ตลอดมาจน ส.ตายเกินปี โจทย์ย่อมมีกรรมสิทธิ์ในที่รายนี้ ทั้ง ก.จำเลยก็แสดงรับรองว่าโจทย์มีกรรมสิทธิ์ โดยที่ ก.ทำหนังสือเช่าต่อโจทย์ จึงตัดสินให้โจทย์ชนะคดียืนตามศาลอุทธรณ์
