คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่า ก. ปล่อยโคกินหญ้าที่ทุ่ง ในเวลาบ่าย ๑๕ นาฬิกา ก.มาตรวจดูโคเห็นหายไป ๑ โค จึงออกติดตามพบโคผูกไว้ในป่าห่างที่หายประมาณ ๑๕ เส้น แล้ว ก.กับพวกก็คอยซุ่มจับผู้ร้ายเวลามาแก้โค ครั้นเวลา ๑๗ นาฬิกาจำเลยได้มาจูงโคนั้นเดินทางทางที่ ก.ซุ่มอยู่ ก.จึงร้องระบุว่าจำเลยลักโค จำเลยจึงใช้มีดฟัน ก. และเกิดต่อสู้กัน ก.มีบาดเจ็บ ๓ แห่ง แล้วจำเลยก็หนีไปดังนี้ จำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายบทใด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยตามสถานที่แลเวลาทั้งอาการดังกล่าวแล้วนี้ การลักโคที่จำเลยกระทำยังต่อเนื่องกันอยู่ยังไม่ขาดตอน ความผิดของจำเลยจึงต้องด้วยมาตรา ๒๙๘ แลมาตรา ๓๐๐
