เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยกับเจ้าทุกข์และผู้อื่นอีกขึ้นไปหามูลค้างคาวบนเขาซึ่ง++ ๗ เส้น พบกันที่เชิงเขาแล้วจำเลยขึ้นไปก่อน ทางขึ้นกว้างสัก ๑ วา ตรงบ้าง คดบ้าง และมีต้นไม้ทำไห้เห็นตัวกันได้บ้าง ไม่เห็นบ้าง จำเลยขึ้นถึงปากถ้ำที่มีมูลค้างคาวก็ยกหินก้อนหนึ่งโตสักเท่าลูกมะพร้าวทั้งเปลือกขนาดย่อมทุ่มลงมา หินถูกเจ้าทุกข์มีบาดเจ็บสี่แห่ง ต้องรักสาหยู่รวม ๕๐ วันจึงหาย เจ้าทุกข์กับจำเลยไม่มีสาเหตุต่อกัน สาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้ตั้งไจทำร้ายเจ้าทุกข์พิพากสายกฟ้อง สาลอุธรน์เห็นว่า เป้นวิสัยปกติของวิญญูชนที่จะคาดหมายเล็งเห็นผลได้ว่าก้อนหินนั้นอาดกลิ้งไปถูกคนข้างล่างได้ พิพากสากลับว่าจำเลยกะทำโดยเจตนา ไห้จำคุก ๒ ปีตามมาตรา ๒๕๖ สาลดีกาเห็นว่า
จำเลยกับเจ้าทุกข์หยู่ห่างไกลกันทางที่ปีนเขาขึ้นมาก็คดเคี้ยวและมีต้นไม้บัง ข้อเท็ดจิงไนคดีก็ไม่ปรากดว่าทางที่คนปีนขึ้นเขานั้นเป็นร่องซึ่งหินจะต้องกลิ้งลงไปตามร่องนั้นเท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยอาดจะแลเห็นผลว่าหินนั้นจะทำไห้บุคคลอื่นบาดเจ็บ++ เห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาพิพากสากลับลาสอุธรน์ ไห้ยกฟ้อง
