เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า นายชื่นคนเดียวซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาหมาย ข.ขายไม้ให้โจทก์ ฝ่ายจำเลยที่ ๑ กับนายชื่นบุตรได้ทำสัญญาจำนองทรัพย์สมบัติเพื่อเอาเงินมาทำป่าไม้ที่ทำสัญญาขายไว้กับโจทก์ และสัญญาจำนองนี้ได้กล่าวถึงสัญญาขายไม้หมาย ข.ด้วย และความสัมพันธ์ระวางนายชื่นกับจำเลยที่ ๑ มีอยู่ในสัญญาหมาย ข.ซึ่งนายชื่นยอมแบ่งผลกำไรให้จำเลยที่ ๑ หนึ่งในสามต่อมานายชื่นตาย จำเลยที่ ๑ ก็ยังได้ไปเอาเงินจากโจทก์มาทำป่าไม้อีกดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดชอบหนี้สินที่นายชื่นทำไว้ก่อนตายหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดใช้เงินที่ค้างอยู่ให้โจทก์จนครบถ้วน
