คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ขวานฟันและตีนายเคลื่อน อำมาตย์มีบาดแผลรวม 5 แห่ง ถึงบาดเจ็บสาหัส โดยเจตนาจะฆ่าแต่หากมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยมาขัดขวาง นายเลื่อนจึงไม่ตายขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 60, 256จำเลยให้การว่า ใช้สันขวานฟันตีนายเคลื่อนเพราะโมโหที่นายเคลื่อนไม่ฟังคำห้ามที่ไปเอานาของนายจองหลานชายจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าคนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 60 กำหนดโทษ 10 ปี ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 ลง 1 ใน 3 คงจำคุก 6 ปี 8 เดือนขวานของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า คดีไม่พอฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านายเคลื่อน จำเลยคงมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายสาหัส ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 กำหนดโทษ 3 ปี ลดฐานปรานี 1 ใน 3 คงจำคุก 2 ปีโจทก์จึงได้ฎีกาขึ้นมา ขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคนดังศาลชั้นต้นศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความในทางพิจารณาว่า นายเคลื่อนผู้เสียหายเป็นน้องเขยจำเลย วันเกิดเหตุเวลาบ่าย ขณะที่นายเคลื่อนกำลังดึงเถาวัลย์อยู่ที่รั้วข้างบ้าน จำเลยก็เข้ามาใช้ขวานฟันและตีจนนายเคลื่อนล้มไม่รู้สึกตัว แล้วจำเลยก็กลับไปปรากฏว่านายเคลื่อนมีแผล 5 แห่ง
คือ1. ศีรษะขวา กว้าง 3 เซ็นติเมตร ยาว 1 นิ้วฟุตครึ่งลึกจดกระโหลกศีรษะ2. ศีรษะซ้าย กว้าง 1 เซ็นติเมตร ยาว 5 เซ็นติเมตร3. บนศีรษะซ้าย กว้าง 5 เซ็นติเมตร ยาว 1 นิ้วฟุต ลึกจดกระโหลกศีรษะ4. ขมับขวา กว้าง 1 เซ็นติเมตร ยาว 5 เซ็นติเมตร ลึก 1 เซ็นติเมตร5. ไหล่ซ้ายฟกซ้ำรักษาอยู่กว่าเดือนก็ยังไม่หายสนิทได้ความเช่นนี้ พิจารณาเห็นว่า การที่จำเลยใช้ขวานตีและฟันนายเคลื่อนที่ศีรษะ ที่ขมับ จนมีบาดแผลดังกล่าว แสดงให้เห็นว่าจำเลยกระทำด้วยกำลังแรงและเลือกทำร้ายเฉพาะในที่สำคัญเช่นนี้พอฟังให้ว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 การที่จำเลยกลับไปเองโดยไม่ซ้ำเติม จำเลยอาจเข้าใจว่านายเคลื่อนคงถึงตายก็ได้ เพราะนายเคลื่อนล้มหมดสติไปแล้วความผิดจำเลยต้องกับกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 60 ฐานพยายามฆ่าคนเหตุนี้จึง
Result
พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลย ดังคำพิพากษาศาลชั้นต้น
