คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถยนต์แซงรถสามล้อเครื่องแล้วเร่งเครื่องยนต์ขับเพื่อขึ้นหน้าโดยไม่คำนึงถึงระยะข้างหน้ารถจำเลยว่ามีทางที่พอจะขับขึ้นหน้าสามล้อเครื่องได้หรือไม่ เป็นเหตุให้รถยนต์ที่จำเลยขับชน ด.ช.เรวัตร โปร่งงาม ล้มพาดถนนถึงแก่ความตายเหตุเกิดที่ ต.หิรัญรูจี อ.ธนบุรี จ.ธนบุรี ขอให้ลงโทษนางประยงค์ โปร่งงาม มารดาผู้เสียหายยื่นคำร้องว่าจำเลยบรรเทาความเสียหายโดยชดใช้เงินและช่วยจัดการปลงศพผู้ตายจึงไม่ติดใจเอาความจึงขอให้ลงโทษจำเลยสถานเบาจำเลยให้การว่าได้ขับรถยนต์ชนผู้ตายตายจริงเพราะผู้ตายวิ่งตัดหน้าในระยะกระชั้นชิด จำเลยมิได้ขับรถ โดยประมาทตามที่โจทก์ฟ้องศาลอาญาพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความตามกฎหมายอาญามาตรา 252 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 10 พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ให้จำคุกสถานเบามีกำหนด 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ว่าไม่มีผิดหรือถ้ามีผิดก็ขอรอการลงอาญาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกอุทธรณ์จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาได้ฟังคำแถลงของทนายจำเลยตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า
จำเลยขับรถยนต์ชน ด.ช.เรวัตรตายโดยความประมาทวางโทษจำคุกจำเลย 2 ปี คดีที่พิจารณามาไม่มีปัญหาข้อ กฎหมายประการใด จำเลยมิได้ยกปัญหาข้อกฎหมายขึ้นต่อสู้คดีเว้นแต่เมื่อเสร็จการพิจารณาแล้วจำเลยแถลงปิดสำนวนได้กล่าวว่าข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบไม่ตรงกับข้อเท็จจริงที่โจทก์บรรยายในฟ้องโดยโจทก์ว่าจำเลยขับแซงสามล้อเครื่องเพื่อขึ้นหน้า แต่พยานโจทก์ว่าเห็นแต่สามล้อธรรมดาวิ่งอยู่เบื้องหน้ารถจำเลย ศาลฎีกาได้พิจารณาถึงความข้อนี้แล้วเห็นว่าจะฟังว่าข้อเท็จจริงในทางพิจารณาต่างกับคำกล่าวหาในฟ้องของโจทก์หาได้ไม่คดีจึงเป็นเพียงปัญหาข้อเท็จจริงอย่างเดียวเท่านั้น เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึง ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
