Loading...
Kotmai Kotmai
Secondary Logo Secondary Logo
Kotmai Kotmai
Kotmai Kotmai
Home
Secondary Logo Secondary Logo
Forgot password?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

Supreme Court Judgment No. 6938/2552

พ.ศ. 2552 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

จำเลยซื้อสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์ โดยจำนวนสินค้าที่จำเลยซื้อจากโจทก์แต่ละครั้งมีจำนวนหลายรายการและมีปริมาณค่อนข้างมาก อีกทั้งสินค้าของโจทก์เป็นสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งซึ่งโดยสภาพของสินค้านั้นนำไปใช้กับกิจการเกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งเท่านั้น ประกอบกับกิจการการเลี้ยงกุ้งเป็นการเลี้ยงไว้เพื่อจำหน่ายมิใช่เลี้ยงไว้เพื่อบริโภคเอง การที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ค่าสินค้าดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่โจทก์ซึ่งเป็นผู้ประกอบการค้าหรืออุตสาหกรรมใช้สิทธิเรียกร้องเอาค่าสินค้าจากจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นลูกหนี้ที่สั่งซื้อมาเพื่อใช้ในกิจการของลูกหนี้นั้นเอง สิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงมีอายุความ 5 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/33 (5) ประกอบมาตรา 193/34 (1) ตอนท้าย

Provisions the court ruled on

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบอาชีพค้าขายสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งโดยใช้ชื่อทางการค้าว่า "ร้านกรแก้ว" เมื่อระหว่างวันที่ 24 ตุลาคม 2541 ถึงวันที่ 26 มกราคม 2542 จำเลยทั้งสองร่วมกันสั่งซื้อและรับสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์เพื่อเลี้ยงกุ้งจำหน่ายรวมเป็นเงิน 232,545 บาท หลังจากนั้นจำเลยทั้งสองยังคงค้างชำระค่าสินค้าดังกล่าวอยู่ โจทก์ทวงถามแล้ว จำเลยทั้งสองเพิกเฉย โจทก์คิดดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 26 มกราคม 2542 ซึ่งเป็นวันสั่งซื้อและรับสินค้าไปจากโจทก์ครั้งสุดท้ายเมื่อคิดถึงวันฟ้องเป็นดอกเบี้ย 80,753 บาท รวมเป็นเงิน 313,298 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระหนี้จำนวน 313,298 บาท แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 232,545 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ

จำเลยทั้งสองให้การว่า การที่จำเลยทั้งสองได้สั่งซื้อสินค้าจากโจทก์ดังกล่าว โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาค่าของที่ได้ส่งมอบภายในกำหนดอายุความ 2 ปี นับแต่วันส่งสินค้าครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2542 ครบกำหนดอายุความวันที่ 26 มกราคม 2544 การที่โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2546 ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ก่อนสืบพยานคู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันสั่งซื้อและรับสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์จริงตามฟ้อง ให้ศาลวินิจฉัยเพียงประเด็นเดียวว่า คดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โดยโจทก์และจำเลยทั้งสองไม่ติดใจสืบพยาน

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 232,545 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2543 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ดอกเบี้ยเมื่อคิดถึงวันฟ้อง (วันที่ 24 ตุลาคม 2546) จะต้องไม่เกิน 80,753 บาท ตามที่โจทก์ขอกับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลแทนโจทก์โดยกำหนดค่าทนายความรวม 8,000 บาท

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยทั้งสองฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นรับฟังเป็นยุติได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันซื้อสินค้าประเภทอาหารกุ้ง ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งและปลาสดจากโจทก์รวม 5 รายการ ตามสำเนาใบส่งของและใบส่งของชั่วคราวเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 1 รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 232,545 บาท เมื่อถึงกำหนดชำระแล้วจำเลยทั้งสองเพิกเฉยไม่ยอมชำระหนี้ คดีมีประเด็นต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยทั้งสองว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ เห็นว่า จำเลยทั้งสองให้การว่าโจทก์ประกอบอาชีพค้าขายสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งและปลาสด จำเลยทั้งสองรับสินค้าไปจากโจทก์จำนวน 5 รายการรวมเป็นเงิน 232,545 บาท ฟ้องโจทก์ขาดอายุความเนื่องจากโจทก์มิได้ใช้สิทธิเรียกร้องเอาค่าของที่ได้ส่งมอบภายในกำหนดอายุความสองปี

ต่อมาในวันนัดชี้สองสถานทนายโจทก์และทนายจำเลยทั้งสองแถลงรับข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันสั่งซื้อและรับสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์จริงตามฟ้อง ให้ศาลวินิจฉัยเพียงประเด็นเดียวว่า คดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โดยโจทก์และจำเลยทั้งสองต่างไม่ติดใจสืบพยาน ดังนั้น ข้อเท็จจริงจึงรับฟังยุติตามคำแถลงรับของคู่ความว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันสั่งซื้อและรับสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์จริงตามฟ้อง คงมีประเด็นที่ต้องวินิจฉัยตามข้อต่อสู้ของจำเลยทั้งสองว่า คดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ซึ่งข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า จำเลยทั้งสองซื้อสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งไปจากโจทก์

ทั้งเมื่อพิเคราะห์จำนวนสินค้าที่จำเลยทั้งสองซื้อจากโจทก์แต่ละครั้งมีจำนวนหลายรายการและมีปริมาณค่อนข้างมาก อีกทั้งสินค้าของโจทก์เป็นสินค้าประเภทอาหารกุ้งและผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้ง ซึ่งโดยสภาพของสินค้านั้นนำไปใช้กับกิจการเกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งเท่านั้น ประกอบกับกิจการการเลี้ยงกุ้งเป็นที่ทราบกันทั่วไปว่าเป็นการเลี้ยงไว้เพื่อจำหน่ายหาใช่เลี้ยงไว้เพื่อบริโภคเองไม่ ดังนั้น ตามคำรับของจำเลยทั้งสองจึงรับฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองสั่งซื้อสินค้าจากโจทก์เพื่อไปใช้ในกิจการการเลี้ยงกุ้งของจำเลยทั้งสอง การที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้ค่าสินค้าดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่โจทก์ซึ่งเป็นผู้ประกอบการค้าหรืออุตสาหกรรมใช้สิทธิเรียกร้องเอาค่าสินค้าจากจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นลูกหนี้ที่สั่งซื้อมาเพื่อใช้ในกิจการของลูกหนี้นั้นเอง สิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงมีอายุความ 5 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/33 (5) ประกอบมาตรา 193/34 (1) ตอนท้าย ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ชอบแล้ว"

Result

พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ

Matter details

Panel of judges
อมรรัตน์ ดีศรีวงศ์ · พรเพชร วิชิตชลชัย · ชัยรัตน์ เบ็ญจะมโน
Source
เนติบัณฑิตยสภาแผนก
Facing a similar situation?
Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 332/2568

ในคดีผู้บริโภคปัญหาเกี่ยวกับเรื่องอายุความมิใช่ข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัยได้เองตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5) ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตร…

Supreme Court Judgment No. 1174/2568

ตามใบคำขอรับสินเชื่อจำเลยระบุว่าสมัครด้วยบัตรเครดิต ไม่ปรากฏว่าจำเลยตกลงรับสินเชื่อซื้อสินค้าและรับสินเชื่อเป็นเงินสด ตามคำฟ้องเป็นการใช้บัตรเครดิตชำระราคาสินค้าและเบิกถอนเงินสด แม้จำเลยสามารถเบิกถอนเ…

Supreme Court Judgment No. 8084/2567

คำวินิจฉัยของศาลล้มละลายกลางในคดีที่บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดบริษัท อ. ลูกหนี้ และพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ว่าหนี้ตามสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีขาดอายุคว…

Supreme Court Judgment No. 6568/2567

ตามข้อกำหนดและเงื่อนไขของสัญญาสินเชื่อเงินสด/สินเชื่อหมุนเวียน ได้ความว่า สัญญาสินเชื่อเงินสด/สินเชื่อหมุนเวียน เป็นกรณีที่ผู้ให้กู้อนุมัติวงเงินสินเชื่อ และมอบบัตรกดเงินสดให้ผู้กู้ โดยผู้กู้สามารถใช้…

Supreme Court Judgment No. 5660/2567

คำให้การว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความนั้น ป.วิ.พ. มาตรา 177 มิได้บังคับว่าต้องระบุอ้างมาตราในกฎหมายด้วย แม้จำเลยทั้งสองระบุเลขมาตรา 193/33 (3) แต่เป็นกรณีตามมาตรา 193/33 (5) ก็เป็นเพียงการอ้างอนุมาตราผิดซึ่…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.

Contact Us
Choose a channel

Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up