ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านว่า (๑) โจทก์ฟ้องขอให้ทำลายสัญญาโอนโดยอ้างว่า จำเลยกับผู้ล้มละลายโอนที่ดินให้แก่กันโดยทุจริต โจทก์ต้องสืบก่อนตาม ประมวลแพ่ง ม. ๖ (๒) เมื่อโจทก์อ้างกฎหมายล้มละลายมาตรา ๔๕ แล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิ์จะสืบพยานหักล้าง (๓) โจทก์ยื่นบัญชีพยานเมื่อ จำเลยสืบพยานหมดแล้ว (๔) ศาลอาศรัยพยานโจทก์ที่นอกประเด็นมาวินิจฉัย ฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีชนิดนี้ น่าที่นำสืบตกอยู่แก่จำเลยตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย ร.ศ. ๑๓๐ ม. ๔๕ ที่จำเลยอ้างประมวลแพ่ง ม. ๖ ขึ้นมาลบล้างนั้นไม่ชอบเพราะ พ.ร.บ. ล้มละลายเปนกฎหมายพิเศษ ต้องดำเนินการพิจารณาตามกฎหมายโดยฉะเพาะและประมวลแพ่ง ม. ๖ กล่าวตามหลักกฎหมายที่มีอยู่แล้ว ไม่ได้บัญญัติกฎหมายขึ้นใหม่
โจทก์มีสิทธิที่จะนำพยานมาสืบกล่าวแก้หักล้างพยาน จำเลยได้เพื่อประโยชน์แก่ความยุตติธรรม ส่วนข้อที่โจทก์ระบุพยานช้าไปนั้น จำเลยไม่คัดค้านมาเสียแต่ต้น พึ่งมาอ้างในฎีกา จะรับฟังไม่ได้ กรรมการได้ตรวจดูสำนวนแล้ว เห็นว่า ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินในข้อเท็จจริง โดยฟังคำพยานฝ่ายจำเลยว่าให้การแตกต่างขัดกันเอง จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ทำลายการโอนระหว่างจำเลยกับผู้ล้มละลายและบังคับให้จำเลยไถ่ที่รายนี้ซึ่งจำเลยเอาไปจำนองกับคนที่ ๓ กับให้จำเลยเสียค่าดอกเบี้ยเปนค่าเสียหายร้อยละ ๗ ครึ่งต่อมีจากราคาที่ดิน ๘๐๐๐ บาท
