คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยในท้ายอุทธรณ์มีแต่ชื่อทนายผู้เดียว ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์
จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์คงมีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้น ต่อมาจำเลยได้ทำใบมอบอำนาจให้ทนายมีอำนาจทำการแทนจำเลยได้ทุกอย่างตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๖๒ และจำเลยได้ยื่นฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างทั้ง ๒ โดยศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ใบมอบอำนาจของจำเลยได้ทำขึ้นภายหลังที่เกินกำหนดอายุความอุทธรณ์เสียแล้ว ไม่ทำให้อุทธรณ์ซึ่งยื่นต่อศาลโดยผิดระเบียบกลับสมบูรณ์ขึ้นได้ ตามนัยฎีกาที่ ๙๗๑/๒๔๗๙ ศาลล่างทั้ง ๒ สั่งชอบแล้วให้ยกฎีกาจำเลย
