คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. ๒๔๗๔ ว่าเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. ๒๔๖๘ จำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของไปจากร้านขายอาหารโจทก์เป็นราคา ๘ บาท ๓๒ สตางค์ โจทก์จึงฟ้องเรียกราคา ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าคดีของโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ เพราะหนี้สินได้เกิดก่อนใช้ประมวลกฎหมายแพ่งแลพาณิชย์ อายุความฟ้องร้องจึงเป็น ๑๐ ปี ศาลฎีกาตัดสินว่า อายุความตามกฎหมายเก่าแลใหม่ขัดกัน ให้ใช้กฎหมายใหม่แต่ให้ทั้งต้นนับตั้งแต่วันประกาศใข้กฎหมายใหม่ตามนัยคำพิพากษาฎีกา ๙๔๘-๒๔๗๔ ฉะเพาะคดีนี้อายุความเริ่มนับ แต่วันประกาศใช้ประมวลแพ่ง ฯ คือวันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๖๘ จนถึงวันฟ้องได้ ๖ ปีเศษแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามม. ๑๖๕ (๔) ให้ยกฟ้องโจทก์ ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒
