คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความตามคำ ท.เจ้าทรัพย์ว่าจำเลยเปนผู้ร้ายแย่งตุ้มหูไป ๑ ข้าง ทำให้หูของ ท.ขาดมีบาดเจ็บ ท.แย่งโสร่งที่จำเลยนุ่งไว้ได้นำเอาไปแจ้งแก่ผู้ใหญ่บ้านแลสามีดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลให้ราคาทรัพย์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า ถ้อยคำของ ท.มีเหตุสงสัย แลทั้งมืออยู่กับจำเลยด้วย จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะมีคำ ท. เจ้าทรัพย์ปากเดียวก็ดี แต่ ท.เบิกความมีเหตุผลน่าฟังเปนความจริงไม่มีข้อสงสัยประการใด จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลเดิม
