คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมตัดสินลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ให้จำคุก ๕ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดฐานลัก ตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑ - ๗ - ๑๑ ให้ จำคุก ๖ เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา เปนปัญหาข้อกฎหมายว่า กิริยาที่จำเลยมีอาวุธสมคบกันมาลักทรัพย์ แล้วทำร้ายเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บเช่นนี้ต้องมีความผิดฐานชิงทรัพย์ ฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า เดิมจำเลยสมคบกับพวกไปลักแตงโม ขณะที่พวกจำเลยกำลังเก็บแตงโมบรรจุกระสอบ เจ้าทรัพย์ก็ยิงถูกจำเลยล้มลงอยุ่กับที่ ไม่มีโอกาสหนีไปได้แล้วพวกของจำเลยจึงวิ่งมาฟันเจ้าทรัพย์ภายหลังแล้วก็รีบหนีไปโดยไม่กลับมาช่วยเหลือจำเลยอย่างใดเช่นนี้ จำเลยมิได้สมคบกันมาแต่ต้นการที่พวกจำเลยเข้าทำรายเจ้าทรัพย์ก็เพื่อจะปลีกตนเองให้พ้นอาญาเปนความผิดฉะเพาะตัวผู้ร้ายส่วนหนึ่ง จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์
