คำฟ้องและคำให้การ
ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่านายผิวกับพวกฝ่าย ๑ นายเฉินกับพวกอีกฝ่าย ๑ วิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายกัน และปรากฏตัวผู้ทำร้าย ศาลชั้นต้นลงโทษนายผิน นายผิว นายสี นายเมียด นายเฉิน จำเลยตามมาตรา ๒๕๔ นอกนั้นปล่อย ศาลอุทธรณ์แก้ไยให้ลงโทษนายผัน นายผวนจำเลยด้วย ส่วนนายเฉินจำเลยนั้นเห็นว่านายผิวโจทก์ไม่อำนาจฟ้อง จึงพิพากษาปล่อยตัวนายเฉิน นายผิวโจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่านายผิวโจทก์เป็นผู้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่น จึงไม่ใช่ผู้เสียหายซึ่งจะมีอำนาจฟ้อง จึงพิพากษายื่นตามศาลอุทธรณ์