คำฟ้องและคำให้การ
สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้องโจทที่ขอไห้บังคับจำเลยส่งมอบกะสอบป่านไห้โจทตามสัญญาซื้อขาย โดยเห็นว่าคู่สัญญาได้ตกลงซื้อขายกะสอบซึ่งทั้งสองฝ่ายรู้หยู่แล้วว่าเก็บไว้นะที่ไดต่อมากะสอบที่เก็บไว้นะที่นั้นถูกทางทหานญี่ปุ่นยึดเอาไปไช้จำเลยซึ่งเปนผู้ขายไม่อาดส่งมอบกะสอบไห้โจทได้ เพราะการชำระหนี้กลายเปนพ้นวิสัย โจทอุธรน์ สาลอุธรน์ฟังข้อเท็ดจิงว่า ตามสัญญาไม่ได้ความว่า คู่สัญญาตกลงกันว่าจะขายกะสอบรายไดโดยฉเพาะขอแต่ไห้เปนกะสอบชนิดเดียวกันกับสัญญาเท่านั้น จำเลยจึงอ้างเหตุสุดวิสัยไม่ได้ พิพากสากลับไห้จำเลยส่งมอบกะสอบหรือไช้ค่าสินไหมทดแทน จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า โจทจำเลยทำสัญญาซื้อขายกะสอบที่มีการซื้อขายกันทั่วไป ไม่เปนการซื้อขายทรัพย์ฉเพาะสิ่ง จำเลยจึงอ้างเหตุสุดวิสัยไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งจำเลยไม่มีกะสอบจะส่งมอบแก่โจท สัญญานี้เปนสัญญาชำระเงินสด จำเลยย่อมไม่มีสิทธิเรียกร้องโจทไห้ชำระราคาตอบแทน จึงพิพากสาแก้คำพิพากสาสาลอุธรน์ฉเพาะจำนวนค่าสินไหมทดแทน
