เนื้อความคำพิพากษา
เดิมศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยล้มละลาย โจทก์จึงนำยึดที่ดิน นายยี่ม่วยได้ยื่นคำร้องคัดค้านว่า เปนที่ของผู้ร้อง เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สั่งยกคำร้องเสีย นายยี่ม่วยจึงอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งไม่ได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์โดยถือเสียว่าได้ส่งให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์แก้แลต่อสู้แล้วหาจำเปนต้องให้โอกาสแก่โจทก์อีกไม่ จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องเสีย ศาลอุทธรณ์ปฤกษายืน ฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์ก็เปนเจ้าหนี้ซึ่งว่าคดีมาแต่ต้น ควรได้โอกาศเข้าต่อสู้ข้ออุทธรณ์ของนายยี่ม่วยด้วย ให้ ศาลแพ่งส่งสำเนาอุทธรณ์ของนายยี่ม่วยให้โจทก์ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย ร.ศ. ๑๓๐ มาตรา ๗๖ เพื่อมีโอกาศต่อสู้คดีกับนายยี่ม่วยผู้ร้องต่อไป แลให้พิพากษาใหม่ตามรูปความ ส่วนค่าธรรมเนียมในชั้นนี้ให้รอไว้รวมกับค่าธรรมเนียม ซึ่งศาลจะได้สั่งให้ผู้แพ้คดีเปนผู้เสีย
