คำฟ้องและคำให้การ
เรื่องนี้จำเลยรับสารภาพว่าได้ขนเยื่อเคยขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีจริงตามฟ้อง โจทก์ทุกประการ ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม พ.ร.บ. ศุลกากร ม. ๒๗ กับริบของกลางตาม ม. ๓๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่จะริบของกลางได้ต้องปรากฎว่าจำเลยเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีแต่ตามฟ้องไม่ได้ความเช่นนั้น แลจำเลยก็เปนคนต่างภาษา จะฟังคำรับนั้นว่าเปนจริงทุกเรื่องไปหาได้ไม่ ให้ศาลเดิมสืบพยานใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยในคดีนี้รู้ภาษาไทยดี แลจำเลยก็ไม่คัดค้านคำรับสารภาพของตน ทั้งคดีก็มีข้อที่จะพึงวินิจฉัยแต่เพียงว่าของกลางจะควรริบฤาไม่เท่านั้น ที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ย้อนสำนวนไปสืบพยานใหม่นั้นไม่ชอบให้ยกเสียให้ศาลอุทธรณ์ตัดสินเสียใหม่ตามรูปความ
