เนื้อความคำพิพากษา
บริษัท ป. จำกัด (มหาชน) โจทก์ ยื่นฟ้อง องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ ที่ 1 บริษัท ศ. จำกัด ที่ 2 จำเลย ว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถบรรทุกไว้จากนาง ส. จำเลยที่ 1 เป็นผู้ว่าจ้างจำเลยที่ 2 ในการรับเหมางานตามโครงการก่อสร้างถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ขณะที่นาย บ. ผู้ขับขี่รถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ขับรถยนต์มาตามถนนด้วยความระมัดระวังปฏิบัติตามกฎหมาย แต่บริเวณดังกล่าวเป็นสถานที่ก่อสร้างโครงการก่อสร้างทางถนนคอนกรีตเสริมเหล็กและเป็นเวลากลางคืน จำเลยที่ 1 และที่ 2 ไม่จัดให้มีเครื่องกั้นและสัญญาณไฟเตือน หรือไฟกระพริบ หรือกรวยกั้น หรือสัญลักษณ์ใดไว้ในที่บริเวณก่อนถึงการก่อสร้าง กลับปล่อยปละละเลยให้ถนนอยู่ในสภาพชำรุดบกพร่องไม่บำรุงดูแลรักษาให้อยู่ในสภาพที่ดีพร้อมใช้งาน เป็นเหตุให้นาย
บ. ผู้ขับขี่รถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ไม่สามารถมองเห็นทางที่กำลังทำการก่อสร้าง และไม่สามารถรู้ได้ว่าเส้นทางมีความชำรุดบกพร่อง ถนนเกิดการทรุดตัวลงล้อหลังด้านซ้ายของรถยนต์ทรุดตามถนน รถยนต์เสียหลักพลิกตะแคงได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ติดตั้งป้ายเตือนอันตรายพร้อมทั้งติดสัญญาณไฟจำกัดความเร็วของรถ หากนาย บ. ขับรถบรรทุกซึ่งมีน้ำหนักมากด้วยความเร็วตามป้ายควบคุมความเร็วกำหนดไว้ หรือขับด้วยความระมัดระวังก็สามารถเห็นป้ายเตือน รวมถึงเห็นสภาพพื้นผิวถนนทั้งฝั่งถนนคอนกรีตและฝั่งถนนดิน ย่อมขับรถบรรทุกผ่านได้อย่างปลอดภัย จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์
ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ในฐานะเจ้าของผู้ควบคุมโครงการและเป็นผู้สั่งหยุดงานจึงต้องเป็นผู้รับผิดชอบในการบำรุงรักษาถนนและดูแลความปลอดภัยของถนน รวมถึงต้องรับผิดต่ออุบัติเหตุหรือต่อบุคคลภายนอก จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิดตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องโต้แย้งเขตอำนาจศาลว่า ข้อพิพาทคดีนี้เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง ศาลแขวงนครสวรรค์เห็นว่า คดีนี้เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ศาลปกครองนครสวรรค์เห็นว่า เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ
อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครองตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ จำเลยที่ 1 เป็นส่วนราชการส่วนท้องถิ่น จึงเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองปล่อยปละละเลยให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเอกชนผู้รับจ้างดำเนินโครงการก่อสร้างถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ไม่จัดให้มีเครื่องกั้นและสัญญาณ ไฟเตือนหรือไฟกระพริบ หรือกรวยกั้น หรือสัญลักษณ์ใดไว้ในบริเวณก่อนถึงการก่อสร้าง ปล่อยปละละเลยให้ถนนเส้นทางดังกล่าวอยู่ในสภาพชำรุดบกพร่องไม่บำรุงดูแลรักษาให้อยู่ในสภาพที่ดีพร้อมใช้งาน เป็นเหตุให้นาย
บ. ผู้ขับขี่รถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ไม่สามารถมองเห็นทางที่กำลังทำการก่อสร้าง ถนนเกิดการทรุดตัวล้อหลังด้านซ้ายของรถยนต์ทรุดตามถนน รถยนต์เสียหลักพลิกตะแคงได้รับความเสียหายหลายรายการ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย กรณีตามคำฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 ที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง (ไม่มี -) - -
