คำฟ้องและคำให้การ
ในคดีนี้ศาลเดิม ลงโทษนายเลี่ยม จำเลยฐานเปนผู้สมรู้ ในการข่มขืนชำเราตาม ม. ๒๔๓ - ๖๕ แต่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายเลี่ยม จำเลยมีผิดฐานฉุดคร่าห์ตามมาตรา ๒๗๖ นายเลี่ยมฎีกาว่าศาลเดิมงดไม่สืบพะยานของนายเลี่ยมให้หมด ศาลฎีกา วินิจฉัยว่า การที่ศาลสั่งงดไม่สืบพะยานของจำเลยให้สิ้นกระแสความตามข้อต่อสู้ของ จำเลยนั้นไม่ชอบด้วย วิธีพิจารณาจึงตัดสินให้ศาลเดิมสืบพะยาน จำเลยแล้ว พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ
