เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยกับผู้ตายไม่ได้มีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างใด จำเลยกับพวกราว ๑๐ คนได้บุกรุกเข้าไปทำร้าย ล. แล ห. ลูกจ้างของนายเท่งอู่ถึงแก่ความตาย ตามคำพะยาน โจทก์ปรากฏว่า ท. จำเลยเปนผู้ยิง ล. แล ห. แล พวกจำเลยได้กลุ้มรุมทำร้าย ในชั้นไต่สวน ท. ให้การรับสารภาพ แลปฎิเสธในชั้นศาล พิจารณาดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ท. แล ข.จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๔๙ ให้ลงโทษประหารชีวิตแลลดสารภาพตาม ม. ๕๙ - ๓๗ คงให้จำคุก ท. ไว้ตลอดชีวิต ส่วน ข. จำเลยได้ไปด้วยกับ ท. แลได้ลงมือทำร้าย ห. ผู้ตายต้องมีผิดฐานเปนตัวการด้วยกัน แต่ไม่ปรากฏว่าทำร้ายเพียงไร จึงให้วางโทษหลั่นลงมาคือให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี
