คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องเรียกเงินส่วนได้ของโจทย์ในการเข้าหุ้นส่วนกับจำเลยตั้งโรงจำหน่ายฝิ่นเปนเงิน ๑๓๙๖ บาท ๗๐ สตางค์
จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ฟ้องแย้งว่า โจทย์เก็บทุนไป ๑๕๐๐ บาท แลกำไรไป ๖๐๐ บาท รวมเปนเงิน ๒๑๐๐ บาท ขอให้ส่งเงินนั้นมาแบ่ง ศาลมณฑลนครชัยศรี เห็นว่าฟ้องแย้งของจำเลยในข้อที่เรียกเงิน ๒๑๐๐ บาทนั้นจำเลยสืบไม่ได้ จึงตัดสินให้จำเลยส่งเงิน ๑๓๙๖ บาท ๗๐ สตางค์ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษฟังว่า ข้อที่จำเลยเรียกเงินทุก ๑๕๐๐ บาทนั้นฟังได้ ให้โจทย์ส่งเงิน ๑๕๐๐ บาทหักกับจำนวนเงิน ๑๓๙๖ บาท ๗๐ สตางค์ที่จำเลยรับว่าอยู่กับจำเลย คงให้โจทย์ส่งเงินเพียง ๑๐๓ บาท ๓๐ สตางค์ให้จำเลย โจทย์ฎีกา ยกพระราชบัญญัติหุ้นส่วนบริษัท ร.ศ. ๑๓๐ มาตรา ๒๗๕ แล ๕๖ ขึ้นเปนบทตัดฟ้องแย้งของจำเลย แลคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติหุ้นส่วนบริษัท ร.ศ. ๑๓๐ มาตรา ๒๗๕ แล ๕๖ นั้น ใช้ได้แต่เฉภาะหุ้นส่วนที่ได้จดทะเบียนแล้วเท่านั้นจะนำมาใช้ในคดีนี้ไม่ได้ ส่วนข้อเท็จจริงเห็นสอดคล้องต้องกับศาลมณฑลนครชัยศรี ให้บังคับคดียืนตามศาลมณฑลนครชัยศรี
