คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเอามูลฝิ่นไม่บริสุทธิขายให้รัฐบาลเปนเงิน ๖๖ บาท ขอให้จำเลยใช้เงิน (เปนคดีแพ่ง) โจทก์นำหลักฐาน คือ หนังสือแบบขายมูลฝิ่นแลจดหมายของสรรพากรถึงโจทก์ว่ามูลฝิ่นที่จำเลยขายนี้ อธิบดีกรมฝิ่นได้ตรวจแล้วว่าไม่บริสุทธิแลไม่สืบพะยานบุคคลประกอบ ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงิน ๖๖ บาท ศาลอุทธรณ์ฟังว่าหลักฐานโจทก์ไม่พอ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบว่าได้มีการตรวจมูลฝิ่นนั้นให้เห็นชัดว่าไม่บริสุทธิแลอธิบดีได้ชี้ขาดว่าเปนมูลฝิ่นไม่บริสุทธิ หลักฐานโจทก์จึงไม่พอ ให้ยกฟ้อง
