คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยลักสร้อยคอทองคำของ ย. โดยใช้ลูกกุญแจของ ย.ไชหีบบรรจุทรัพย์นั้นโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๒๙๓ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม. ๒๘๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม.๒๙๓ ข้อ ๔ ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลล่างฟังต้องกันมาว่าลูกกุญแจนั้นจำเลยมิได้มีอยู่โดยผิดกฎหมายซึ่งเป็นข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่าจำเลยได้มาโดยอย่างไรจึงเอาไปไชได้ เมื่อโจทก์ไม่ได้สืบพะยาน ฎีกาของโจทก์จึงตกไป
Result
พิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง