เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็ดจิงได้ความว่านายประพันธได้ขายเครื่องไช้ไนร้านตัดผมไห้แก่โจทโดยมิได้ส่งมอบการครอบครองไห้โจทแล้วต่อมานายประพันธได้เอาทรัพย์นั้นขายไห้แก่จำเลยโดยจำเลยรับซื้อไว้โดยสุจริตและได้รับมอบการครอบครองมาเปนของจำเลยแล้ว โจทจึงมาฟ้องเรียกทรัพย์นั้นคืนมาจากจำเลย สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้จำเลยส่งทรัพย์ไห้โจท แต่ผู้พิพากสาสาลอุธรน์นายหนึ่งมีความเห็นแย้ง จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า ทรัพย์สินที่พิพาทได้หยู่ไนความครอบครองของจำเลยโดยจำเลยได้การครอบครองทรัพย์นั้นมาโดยสุจริตทั้งได้เสียค่าตอบแทนไปแล้วรวมกับทรัพย์อื่นอีก ๑๙ ชิ้นเปนเงิน ๑๗๐ บาท จำเลยจึงมีสิทธิ์ไนทรัพย์เหล่านั้นดีกว่าโจทตามประมวนกดหมายแพ่งและพานิชมาตรา ๑๓๐๓ จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท ยืนตามสาลชั้นต้น
