คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแพ้คดี ได้อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2496 จำเลยยื่นอุทธรณ์ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2496ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยขาดอายุความ จึงไม่รับจำเลยอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยเสียจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาประชุมปรึกษาแล้ว ในกรณีที่คู่ความยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์นี้ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น หรือมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์แล้ว คำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 คู่ความจะฎีกาต่อไปไม่ได้จึงให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย
