คำฟ้องและคำให้การ
คำสั่งให้ดำเนินการในระหว่างพิจารณา ซึ่งยังไม่ได้ตัดสินเด็ดขาดในประเด็นที่ฟ้องร้องกันนั้น ถือว่าเปนคำสั่งระหว่าง พิจารณาคู่ความจะอุทธรณ์ฎีกาไม่ได้ตามพระราชบัญญัติพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๙๖ ข้อ ๑ จำเลยแพ้ความโจทย์ในศาลแพ่ง แล้วฟ้องอุทธรณ์และขอว่าความอย่างอนาถา ศาลแพ่งเห็นว่าคดีของจำเลยไม่มีมูลจะชนะ โจทย์จึงยกคำร้องขอว่าความอย่างอนาถาของจำเลยเสียโดยไม่ต้องไต่สวนว่าจำเลยจะอนาถาจริงหรือไม่
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลแพ่ง ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลแพ่งไต่สวนในข้ออนาถา ส่วนมูลคดีไม่ต้องวินิจฉัยเพราะเปนคดีที่จำเลยอุทธรณ์ โจทย์ฎีกาคัดค้านคำสั่ง ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ศาลฎีกาสั่งให้ยกฎีกาของโจทย์เสียโดยเห็นว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์เปนแต่เพียงคำสั่งให้ดำเนินการ พิจารณายังไม่เด็ดขาด ต้องห้ามตามมาตรา ๙๖ ข้อ ๑ แห่งพระราชบัญญัติพิจารณาความแพ่ง()
