เนื้อความคำพิพากษา
นายเจริญผู้ตายเป็นบุตร์นายราชภักดีก่อนแต่งงานกับนางผาด นายเจริญได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้แก่บิดา และในเวลาแต่งงานนายเจริญได้เอาทรัพย์ที่ทำไว้ในพินัยกรรมมากองเป็นทุนฝ่ายนางผาดก็เอาโฉนดซึ่งมีชื่อตนกับชื่อหลวงราชฯมาตีเป็นทุน ก่อนนายเจริญตาย นายเจริญได้ทำพินัยกรรม ยกทรัพย์สมบัติรวมทั้งสินสมรสของนางผาดให้แก่บิดาและได้อนุญาตโดยวาจาให้ นางผาดโอนที่สวนตีใช้หนี้แก่นายราชภักดีดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่านางผาดมีทุนสินเดิมควรได้สินสมรสตามกฎหมาย นายเจริญไม่มีอำนาจทำพินัยกรรมยกสินสมรสส่วนของนางผาดให้แก่ผู้อื่น และการที่นายเจริญอนุญาตโอนที่ดินตีใช้หนี้นั้นไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือ ส่วนข้อที่ทนายแถลงคารมว่าศาลล่างคิดค่าธรรมเนียมผิดนั้น เรื่องนี้ได้มีคอขอหรือคำร้องในฎีกานั้นไม่ เป็นแต่กล่าวในเวลาแถลงการณ์ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคำอธิบายขยายใจความในฎีกาออกมาให้กระจ่างเพื่อเข้าใจง่ายเท่านั้น ยังนับไม่ได้ว่าเป็นคำขอจึงไม่วินิจฉัย
