เนื้อความคำพิพากษา
ลูกณี่ย่อมขายทรัพย์ของตนได้เสมอเมื่อไม่เป็นการฉ้อเจ้าณี่ (ฎีกา ๘๑๑/๒๔๖๓ ) จำเลยทำยอมใช้เงินให้โจทย์ ในระหว่างกำหนดยอมนี้ จำเลยได้ขายที่นาของจำเลยให้คนที่ ๓ ไป โดยไปซื้อไปขายกันที่อำเภอ โจทย์พิสูตร์ไม่ได้ว่า การซื้อขายรายนี้เป็นการสมยอม ฎีกาตัดสินว่าจำเลยย่อมมีอำนาจขายได้()
