คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า
โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ชำระหนี้ตามสัญญาจำนองศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ จำเลยไม่ชำระโจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินและห้องแถว 4 ห้องตามสัญญาจำนองเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่า ที่ดินที่ยึดเป็นของจำเลยแต่ห้องแถว 4 ห้องเป็นของผู้ร้อง ขอให้ศาลสั่งถอนการยึดศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ห้องแถวที่ยึดเป็นของจำเลยให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องกับจำเลยอยู่กินกันฉันท์สามีภรรยาโดยมีอาชีพในทางค้าขายร่วมกันมาประมาณ 7-8 ปี ผู้ร้อง ซึ่งปลูกห้องแถวพิพาทขึ้น เมื่อจำเลยเอาห้องพิพาทไปจำนอง ผู้ร้องก็รู้และให้ความยินยอม จึงเป็นเรื่องเจ้าของรวมคนหนึ่งยินยอมให้เจ้าของรวมอีกคนหนึ่งจำหน่ายทรัพย์นั้นได้ กรณีเข้าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1361 ฉะนั้น การจำนองรายนี้จึงมีผลผูกพันห้องแถวพิพาทซึ่งเป็นส่วนของผู้ร้องด้วยพิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง
