คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยที่ ๑ เป็นบรรณาธิการจำเลยที่ ๒ เป็นผู้จัดการแลเป็นกรรมการในบริษัทบางกอกการเมือง ซึ่งเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวัน ได้ลงข่าวในหนังสือพิมพ์ว่า กรมอากาศยานเสียดายเครื่องบินยิ่งกว่าชีวิตนักบิน เพราะมีข้อบังคับห้ามไม่ให้ใช้ร่มชูชีพ ในเหตุอื่นนอกจากไฟลุกในเครื่องบิน ถ้าไม่มีข้อบังคับดังนี้หลวงเนรมิตร์คนไม่ต้องเสียชีวิต นี่เป็นความบกพร่องของกรมอากาศยานใช่ไหม พระยาเฉลิมอากาศเจ้ากรมอากาศยานจึงร้องทุกข์ขอให้ฟ้องร้องว่ากล่าว ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ มีผิดฐานหมิ่นประมาทตาม ม.๒๘๒ ให้ปรับคนละ ๒๐๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่ากรมอากาศยานเป็นนิติบุคคล พระยาเฉลิมอากาศเป็นเจ้ากรมมีสิทธิร้องทุกข์ได้ตามกฎหมายแลข้อความที่จำเลยโฆษณาเป็นคำหมิ่นประมาทและไม่ใช่การออกความเห็นเพราะจำเลยโฆษณาโดยมุ่งหมายให้มาชนเชื่อว่าเป็นความจริง จำเลยที่ ๑ ย่อมมีความผิดดังศาลล่างตัดสิน ส่วนจำเลยที่ ๒ ไม่ปรากฎว่าได้สมคบรู้เห็นกับจำเลยที่ ๑ ในการลงข่าวใส่ความจะยกเอา พ.ร.บ.สมุดเอกสาร ม.๓๓ - ๒๕ ขึ้นมาปรับโทษจำเลยที่ ๒ ให้มีผิดทางอาชญาไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.สมุดเอกสารเป็นกฎหมายพิเศษ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยที่ ๒ พ้นข้อหาไป
