คำฟ้องและคำให้การ
ค.มีความโกรธ ท.สารวัดกำนัน เพราะเหตุที่กระทำการตามน่าที่นำเจ้าพนักงานจับบิดา ค.จึงสมคบกับจำเลยพาพวกไปทำร้าย ท. ค.เปนผู้ลงมือฆ่า ท.ตายโดยแสดงความดุร้ายแก่ ท.อย่างสาหัส จำเลยหาได้ลงมือไม่ เปนแต่ผู้ล้อม ท.ไว้และคอยระวังเหตุการณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเปนตัวการฆ่าสารวัดกำนันตายตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๒-๔ ศาลฎีกาปฤกษาว่า ข้อที่ ค.มีความโกรธผู้ตายเพราะเหตุที่กระทำการตามน่าที่ จึงพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายมาฆ่าผู้ตายก็ดี ฤาได้กระทำแก่ผู้ตายได้รับความลำบากอย่างสาหัสก็ดีก็เปนเหตุเฉภาะตัว ค.เท่านั้น จำเลยหามีเหตุส่วนตัวดังจำแนกไว้ในมาตรา ๒๕๐ ข้อหนึ่งข้อใดไม่จำเลยมีความผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙-๖๓
