คำฟ้องและคำให้การ
เมื่อประมาณ ๒ ปีกว่ามาแล้ว ค.จำเลยจับกระบือพลัดได้ ๑ ตัวแล้วนำความไปแจ้งต่อกำนัน ๆ มอบให้ ค.รักษาไว้ ต่อมาอีก ๒ ปีเศษกำนันสั่งให้ ค.ส่งกระบือแก่ตน ค.ไม่ส่ง ผ.จำเลยช่วย ค.นำเอากระบือนั้นไปไว้ในป่า โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ม.๓๑๔ แล ๓๒๑ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.๑๑๙ ที่โจทก์อ้างขึ้นมาในฎีกาว่า เจ้าพนักงานหมายความรวมถึงกำนันเท่านั้นจึงจะมีอำนาจยึดกระบือของกลางไว้ได้ ค.เปนแต่ผู้รักษาทรัพย์แทน เมื่อ ค.ไม่ส่งกระบือให้กำนันก็ต้องมีความผิดตาม ม.๓๑๔ นั้น ยังไม่จำเปนต้องแสดงความเห็นประการใด เพราะโจทก์สืบไม่ได้ว่า คงได้กระทำไปโดยทุจริตเพื่อเจตนาจะยักยอกกระบือ ซึ่งจะลงโทษได้ตาม ม.๓๑๔ เมื่อ ค.ไม่มีผิดแล้ว ข้อที่โจทก์ขอให้ลงโทษ ผ.ตาม ม.๓๒๑ ก็เปนอันตกไปด้วย จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง
