คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป ๗,๐๐๐ บาท ถึงกำหนดชำระตามหนังสือสัญญากู้แล้ว โจทก์ทวงถามจำเลยก็ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้ทำสัญญากู้และรับเงินไปจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้รับเงินล่วงหน้าค่าจ้างขนไม้ซุงไปจากโจทก์ แล้วกลับทำเป็นสัญญากู้เป็นการยอมรับสภาพหนี้ จึงต้องรับผิดตามนั้น พิพากษาให้จำเลยใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยแก่โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยอมรับแล้วว่าได้รับเงินล่วงหน้าค่าจ้างขนไม้ไปจากโจทก์และภายหลังได้ทำสัญญากู้ให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นหลักฐาน ข้อ ก.ม. ที่จำเลยโต้แย้ง ว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปจำเลยปฏิเสธ โจทก์จะนำสืบมูลหนี้อย่างอื่น ไม่ใช่การกู้ยืมกันตามธรรมดาไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็นโดยมิได้กล่าวไว้ในฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์ย่อมมีสิทธิสืบว่าจำเลยได้ทำสัญญากู้ ให้โจทก์ไว้แล้ว จำเลยได้รับเงิน+ไปแล้วจริง อันเป็นหลักสำคัญโดยตรงในการกู้หนี้ จึงหาใช่เป็นการสืบนอกฟ้อง นอกประเด็นไม่
Result
พิพากษายืน
