คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลสั่งแสดงว่าที่ดินเนื้อที่ ๙ ไร่เศษ ในจำนวนเนื้อที่นาโฉนดที่ ๙๑๕ เป็นของโจทก์ และกล่าวในฟ้องว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องจำเลยไว้ต่อศาลครั้งหนึ่งแล้ว ศาลพิพากษายกฟ้อง โดยโจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน จึงขอให้ศาลวินิจฉัยใหม่ ศาลชั้นต้นไม่รับฟ้องโดยถือว่า ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๔๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ในคดีเดิมนั้น พยานหลักฐานของฝ่ายโจทก์ต้องห้ามมิให้ศาลรับฟังตามมาตรา ๘๗(๒) วิธีพิจารณาความแพ่ง อันเป็นเหตุให้ศาลวินิจฉัยประเด็นแห่งคดีว่า คำฟ้องโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานสนับสนุน พิพากษายกฟ้องโจทก์ คดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์จะมารื้อฟ้องขึ้นใหม่เพื่อเป็นโอกาสให้ได้เสมอพยนหลักฐานที่ต้องห้ามรับฟับในคดีก่อนนั้นหาได้ไม่ ต้องห้ามตามมาตรา ๑๔๘
Result
จึงพิพากษายืน
