คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ ๑๖ ธันว่าคม พ.ศ.๒๔๘๑ เวลาพระอาทิตย์ตกถึงวันที่ ๑๗ เวลาพระอาทิตย์ขึ้นซึ่งเป็นเวลากลางคืนตามกฎหมาย จำเลยบังอาจมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษพะยานโจทก์เบิกความว่า เกิดเหตุเวลา ๓ นาฬิกาแห่งวันที่ ๑๗ ธันวาคม.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันให้ยกฟ้อง.
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่ผิดวัน จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติฝิ่น.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ต่างกับทางพิจารณา
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
