เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยรู้ว่า พ.ย.ผ.ฉุดคร่าห์ ว.มาเพื่ออนาจาร แลยอมให้พักที่บ้านของตน ครั้นมารดา ว.มาถามไม่บอก จะถือว่าจำเลยมีเจตนาซ่อนเร้นตาม ม.๒๗๖ หรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์แต่เห็นว่าโทษ ๑ ปีแรงเกินไป จึงให้แก้เป็น ๖ เดือน