คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกค่านายหน้าขายที่ดินจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดิน และไม่ได้ตกลงจะให้ค่านายหน้าแก่โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำฟ้องมีใจความว่า นายตันย่งหงวนบอกโจทก์ว่ามีที่ดินของสมาคมจะขาย สมาคมได้ประชุมแล้วยอมให้ค่านายหน้า ๑๐๐ ละ ๕ โจทก์ได้บอกขายแก่แขก และพาไปดูที่ ดูแล้วพอใจ ขอพบนายตัน-ย่งหงวน โจทก์ยอมให้พบ และได้ตกลงซื้อขายกันโดยจำเลยกับนายสุขผู้มีชื่อในโฉนดเป็นผู้โอนทะเบียน นายสุขหาตัวไม่พบ จำเลยบอกว่าไปต่างจังหวัด ฝ่ายโจทก์ได้มีคำบอกกล่าวถึงจำเลยให้ชำระหนี้ค่านายหน้า จำเลยไม่ชำระ ฯลฯ ดังนี้ จึงเห็นว่าโจทก์มิได้บรรยายให้เห็นว่า ได้มีนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์จำเลยอันเป็นมูลให้เกิดสิทธิฟ้องร้องเรียกค่านายหน้าแต่อย่างใด เพราะนายตันย่งหงวนเป็นใครมิได้ปรากฎ
Result
พิพากษายืน
