คำฟ้องและคำให้การ
ในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามสัญญากู้ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (๑) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (๒) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (๓) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (๔) สัญญากู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (๕) สำหรับคดีนี้ ก. เซนสัญญากู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม
