เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดจากจำเลยโดยอ้างว่าแกล้งยึดไบอนุญาตเรือยนต์ของโจท สาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยยึดไว้ ๕ วันเพื่อการสอบสวนไนกรนีที่หาว่าคนเรือทำผิดกดหมายจำเลยจึงไม่ต้องรับผิดไนความเสียหาย จึงพิพากสายกฟ้อง สาลอุธรน์พิพากสายืน. โจทดีกา คดีคงมีสัญหาเพียงว่าพนักงานสอบสวนจะยึดไบอนุญาตเดินเรือไว้เพื่อการสอบสวนได้หรือไม่ สาลดีกาเห็นว่ามาตรา ๑๓๑ ประมวนวิธีพิจารนาความอาญาบัญญัติว่า ไห้พนักงานสอบสวนรวบรวมหลักถานทุกชนิดเท่าที่สามาถจะทำได้เพื่อประสงค์ซาบข้อเท็ดจิงและพรึติการน์ต่าง ๆ อันเกี่ยวกับความผิดที่ถูกกล่าวหาและเพื่อจะรู้ตัวผู้กะทำผิดและพิสูจน์ไห้เห็นความผิด คำว่า "หลักถาน" ไนมาตรา ๑๓๑ นี้รวมทั้งพยานเอกสารด้วย ไบอนุญาตเรือนี้ไช้เปนพยานหลักถานได้ ฉะนั้นพนักงานสอบสวนจึงมีคอำนาดรวมรวมเพื่อสอบสวน ก็เมื่อจำเลยกะทำโดยสุจริตและยึดไว้ไม่เกินเวลาอันสมควน จำเลยก็ไม่ได้ละเมิดต่อโจทแต่หย่างไร จึงพิพากสายืนตาม.
