คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยสั่งนมข้นตราปล่องแดงเข้า เข้ามาจากต่างประเทศ ๒ คราว นมทั้งหมดนี้มีส่วนมันเนยต่ำกว่าอัตราที่กรมสาธารณสุขกำหด อันต้องถือเป็นหางน้ำนมและจำเลยได้ทำใบขนสินค้าอันมีรายการเท็จยื่นต่ำกรมศุลกากรเพื่อขอรับนมที่สั่งเข้ามานี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดต่อ พ.ร.บ.หางน้ำนมและ พ.ร.บ.ศุลกากร ให้ปรับจำเลยรวม ๕๕๐ บาท และริบของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๗(๒) บัญญัติว่าทรัพย์ที่บุคคลได้มาโดยได้กระทำผิด เป็นของควรริบอย่างหนึ่ง นมของกลางรายนี้จำเลยได้มาโดยการกระทำผิด และ พ.ร.บ.หางน้ำนมถือว่านมซึ่งมีอัตราไขมันต่ำกว่ากำหนดเช่นนี้เป็นหางน้ำนมอันเป็นอาหารไม่มีคุณภาพพอไม่ควรที่บุคคลจะบริโภค ซึ่งเป็นสิ่งควรริบทำลายเสีย ดังนี้จึง
Result
พิพากษายืน
