คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๔ สำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน แต่คดีคงมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๑ เท่านั้น โจทก์แต่ละสำนวนฟ้องจำเลยที่ ๑ ว่าได้กู้เงินของโจทก์ไป และจำเลยที่ ๑ ได้ออกเช็คล่วงหน้าชำระหนี้คืนให้ไว้ แต่โจทก์ขึ้นเงินต่อธนาคารไม่ได้เพราะจำเลยที่ ๑ ระงับการจ่ายเงิน จึงของให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่าไม่ต้องรับผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินให้โจทก์แต่ละสำนวนตามฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เอกสารที่เป็นหลักฐานการกู้นั้น จำต้องมีเพื่อฟ้องเรียกเงินก็แต่ในกรณีฟ้องตามสัญญากู้เท่านั้น แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่ออกให้เพื่อชำระหนี้เงินกู้ แม้จะไม่มีเอกสารเป็นหลักฐานการกู้ เช็คนั้นก็เป็นมูลหนี้ที่ฟ้องเรียกเงินได้ เมื่อได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้ว ศาลฎีกาพิพากษายืน.
