คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยผู้ตายและคนอื่น ๆ กินสุรา อยู่ด้วยกัน ซื้อสุรากิน๑ ขวด จำเลยออก เงิน ๕ บาท เมื่อวางเงินลง ผู้ตายหยิบเงินนั้นใส่กระเป๋ากินสุรากันหมดครึ่งขวด ก็กลับ ผู้ตายเอาสุราที่เหลือไปด้วย เจ้าของร้านสุราทวงค่าสุรา จำเลยบอกว่าได้ออกไป ๕ บาท อยู่ที่ผู้ตาย เจ้าของร้านให้จำเลยไปตามเอามาให้ จำเลยตามไปทันผู้ตายและพูดว่า เงินค่าสุรา ๕ บาท ยังไม่ได้ให้เขา ผู้ตายพูดว่า กูไม่ได้เอาเงินของมึงมาไม่รู้ พูดแล้ว ผู้ตายก็เหวี่ยงขวดสุราตีจำเลย จำเลยหลบ ไม่ถูก ขวดสุรา หลุดมือผู้ตายเข้าป่าไป ทันทีนี้จำเลยแทงผู้ตายด้วยกฤชถูกผู้ตายที่กระดูกไหปลาร้าด้านขวา ต่อมาผู้ตายถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีผิดตาม มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ ซึ่งจำเลยกระทำไปโดยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมให้จำคุก ๘ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๔ ปี
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าว เพียงพอถือว่าจำเลยบันดาลโทสะเพราะถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงควรได้รับลงโทษน้อยลงตามมาตรา ๗๒
Result
พิพากษายืน
