คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดทางเดินจำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิจะเดินในที่ของจำเลยได้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า ทางหน้าบ้านของโจทก์ติดถนนหลวงทางหลังบ้านคืนทางรายพิพาทผ่านที่ดินของจำเลย โจทก์และบริวารโจทก์ใช้มาประมาณ ๒๐ ปีแล้ว โดยมิได้อาศัยจำเลยโจทก์มีความจำเป็นต้องเดินทางรายพิพาทเพื่อขนสินค้าและในกรณีเกิดอัคคีภัย โจทก์จึงมีสิทธิเดินได้ จึงพิพากษาให้จำเลยเปิดประตูที่ปิดกั้นทางเดินนี้เสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า
ที่จำเลยฎีกาว่าที่โจทก์อยู่ติดถนนหลวงจะมีสิทธิใช้ทางเดินหลังบ้านอีกได้หรือไม่ เห็นว่าทางรายพิพาทเป็นคนละทางกับถนนหลวงหน้าบ้านโจทก์ เมื่อโจทก์มีสิทธิใช้ทางเดินหลังบ้านได้แล้วการที่โจทก์ออกถนนหน้าบ้านได้อีกด้วยย่อมไม่ลบล้างสิทธิ ใช้ทางหลังบ้าน เพื่อประโยชน์อื่นของโจทก์ ส่วนปัญหาที่ว่า เมื่อโจทก์อ้างว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณ แต่ได้ความว่าเป็นทางเอกชน ศาลล่างพิพากษาไปในทางภาระจำยอมจะเป็นการนอกประเด็น
Result
พิพากษายืนตาม
