คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ตายทำร้ายมารดาพี่ชายจำเลย แล้วยืนดูนิ่งอยู่ จำเลยอยู่บนเรือนได้ยินเสียงมารดาร้องให้ช่วยจึงบันดาลโทษะ ถือมีดวิ่งลงมาฟันผู้ตายที่คอแลที่สีสะผู้ตายขาดใจตายในขณะนั้น ปรากฎว่าผู้ตายเปนหลานเขยมารดาจำเลย แลเปนคนเกะกเมาสุราแล้วประพฤติการร้ายต่าง ๆ เสมอ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดเพ็ชรบุรีพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๔๙ แตให้ลดตามมาตรา ๕๕ แล ๕๙ คงให้จำคุก ๕ ปี อธิบดีผู้พิพากษาเห็นแย้งว่าจำเลยควรมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ฯ
ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษเห็นว่า จำเลยได้ทำแก่ผู้ตายในเวลาขับขันเพื่อป้องกันมารดาแลพี่ชาย แลทำไปไม่เกินสมควร ไม่ควรมีผิดตามมาตรา ๕๐ เพราะผู้ตายเปนคนประพฤติอันธพาน ฟันผู้คนเปนจ้าละหวั่นอยู่ แม้ในขณะหนึ่งผู้ตายจะไม่ได้ทำไมใคร แต่ก็ยังมีอาวุธเที่ยววิ่งเต้นแสดงกิริยาห้าวหาญรู้ไม่ได้ว่าจะหยุดการทำร้ายไม่ทำใครอีก ฎีกาตัดสินว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยได้กระทำร้ายโดยป้องกันนั้นยังไม่สนิธ เพราะเมื่อจำเลยเข้าทำร้ายนั้น นายพัน(ผู้ตาย)หยุดสงบไม่ได้ทำร้ายฤาแสดงกิริยาจะทำร้ายใครต่อไปแล้ว แลทั้งจำเลยมิได้กล่าวอ้างว่าได้กระทำโดยป้องกัน จำเลยขอความกรุณาในฐานยั่วโทษะ จึงเห็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๕๑ แต่ให้ลดตามมาตรา ๕๕ แล ๕๙ คงเหลือเป็นโทษ ๙ เดือน()
