เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า ที่รายพิภาษนี้เป็นสินเดิมของ ถ.สามีจำเลย โฉนดมีชื่อ ล.และจำเลย ล.ตายจำเลยกับบุตร์หลายคนเป็นผู้รับมฤดก จำเลยไปทำสัญญาจะขายให้แก่โจทก์ ๓๕ ไร่และรับเงินมัดจำไว้แล้ว มีปัญหาว่าศาลจะบังคับให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญา-ซื้อขายได้หรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่า บุตร์ของ ถ.มีสิทธิจะได้ส่วนในที่รายนี้เพียง ๑ ใน ๔ เท่านั้น จำเลยมีกรรมสิทธิทั้งส่วนตนและมฤดกมากกว่าเนื้อที่ซึ่งจะขายให้แก่โจทก์ จึงตัดสินให้บุตร์ ถ.เลือกเอาที่เสียก่อนที่ ๆ เหลือให้จำเลยทำสัญญาขายให้แก่โจทก์ ๓๕ ไร่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ที่รายนี้บุตร์ ถ.มีกรรมสิทธิอยู่ด้วย จะบังคับจำเลยให้โอนขายไม่ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่ตัดสิทธิที่โจทก์จะฟ้องจำเลยในทางอื่นต่อไป
