เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยได้บังอาดลอบค่าสุกรโดยไม่เสียค่าอาชญาบัตรและรับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาไห้ลงโทสจำเลยตาม พ.ร.บ.ค่าโคกะบือและสุกร ร.ส.๑๑๙ ม.๑๘ คงปรับจำเลยคนละ ๑๕ บาท ส่วนของกลางนั้นเมื่อเนื้อสุกรที่ถูกค่าเปนของไม่ควรริบแล้ว เครื่องมือที่ไช้ไนการค่าก็ไม่ควรริบด้วยดุจกัน โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่ามีดที่ไช้ไนการค่าสุกรเปนของควนริบเพราะเข้ามาตรา ๒๗ ข้อ ๑ กดหมายลักสนะอาญา จึงพิพากสาแก้ไห้ริบมีดของกลาง แต่มีความเห็นแย้งของผู้พิพากสาสาลอุธรน์นายหนึ่ง จำเลยดีกา สาลดีกาพร้อมกับปรึกสาเห็นว่าความผิดถานค่าสุกรโดยไม่ได้รับอาชญาบัตรนั้น เปนความผิดเพราะงดเว้นการกระทำ กล่าวคือไม่ได้รับอาชญาบัตรการค่าสุกร
ไม่ไช่เปนความผิดไนตัวเอง มีดของกลางที่ไช้ค่าสุกรจึงไม่ไช่สิ่งของที่ไช้ไนการกะทำผิดตามความหมายไนมาตรา ๒๗ กดหมายลักสนะอาญาและตาม พ.ร.บ.ค่าโคกะบือและสุกร ร.ส.๑๑๙ ก็หามีบทบัญญัติไห้ริบสิ่งที่ไช้หรือเนื่องจากการกะทำผิดไม่ ฉะนั้นจะยก ม.๒๗ กดหมายลักสนะอาญามาใช้บังคับหาได้ไม่ พิพากสาแก้ ไห้บังคับคดีตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น
