เนื้อความคำพิพากษา
อัยการมณฑลมหาราษฎร์เปนโจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยซึ่งเปนกำนันทำผิดมาตรา ๑๓๑ แล ๑๓๔,๑๓๙ ศาลล่างแลศาลอุทธรณ์ยกฟ้องในข้อเท็จจริง โจทย์ฎีกา มีสมุหเทศาภิบาลรับรองฎีกา ว่าเรื่องนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าพยานไม่พอ แต่ผู้รับรองเห็นว่าพยานพอ ฎีกาตัดสินว่าฎีกาโจทย์ฟังไม่ขึ้นด้วยประการทั้งปวงแลพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ซึ่งอนุญาตให้สมุหเทศาภิบาลลงชื่อรับรองฎีกาว่ามีเหตุอันสมควรที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยคดีนั้นท่านไม่ได้อนุญาตให้ใครแสดงตนว่าจะวินิจฉัยข้อเท็จจริงในการคดีดีกว่าศาลยุติธรรม()
