Supreme Court Judgment, B.E. 2505 (ref. 89351)

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองต่างกล่าววาจาดูหมิ่นนางปรุงสายทอง ภริยานายสมหมาย สายทอง ผู้ใหญ่บ้านซึ่งหน้า โดยนายปัญญากล่าวว่า เมียผู้ใหญ่บ้านนี้แต่งตัวสวยน่าอยากร่ำสักที พลตำรวจบุญเหลือว่า เมียผู้ใหญ่บ้านนี้แต่งตัวสวยน่าอยากล่ำจริง ซึ่งหมายความว่า นางปรุงแต่งตัวสวยอยากเย็ดสักที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๓ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไปจับสุราที่เรือนนางมืดน้องผู้เสียหายแล้วจะพานางมืดไปอำเภอ นางมือแวะบอกผู้เสียหายซึ่งเป็นภริยาผู้ใหญ่บ้านและขอให้ไปเป็นเพื่อนด้วย ผู้เสียหายแต่งตัวแล้วลงเรือนมา พอเดินผ่านจำเลย ๆ ก็พูดถ้อยคำที่มีความหมายดังที่โจทก์แปลไว้ในฟ้อง จึงพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๓ ปรับคนละหนึ่งร้อยบาท

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์ข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาแล้วเห็นว่า จำเลยได้พูดว่า เมียผู้ใหญ่บ้านนี้แต่งตัวสวยน่าอยากล่ำสักที แต่ประโยคที่ว่าอยากล่ำสักที นั้นในคำฟ้องใช้คำว่า อยากร่ำสักที คำว่าอยากร่ำสักทีไม่มีความหมายอะไร แต่คำว่า อยากล่ำสักที มีความหมายดังที่กล่าวในคำฟ้อง เห็นได้ว่า คำที่กล่าวในคำฟ้อง คำว่า ร่ำ นั้น ใช้ตัวอักษรแห่งถ้อยคำผิดพลาดไปเพียงตัวเดียว คือ แทนที่จะใช้อักษร ล แต่กลับใช้อักษร ร เท่านั้น ถ้อยคำในประโยชค์ที่กล่าวในคำฟ้องย่อมเข้าใจได้ว่ามีความหมายดังที่กล่าวในคำฟ้อง ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า ผู้เสียหาย เป็นหญิง จำเลยเป็นชาย คำที่จำเลยกล่าวและวิธีที่จำเลยกล่าว ฟังได้ว่าเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหายซึ่งหน้า การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๓