คำฟ้องและคำให้การ
ป.มากินสุราอาหารที่บ้านนายไข่จำเลยพร้อมด้วยนายฟูจำเลย นายไข่จำเลยเล่าเรื่องผู้ตายมาลักทรัพย์ของจำเลยให้ ป.ฟัง ป.ว่าคนอย่างนี้ต้องยิงเสียและรับอาสาเป็นผู้ยิง จำเลยทั้ง ๒ เห็นชอบก็พากันไปนายไข่ชี้ตัวผู้ตายให้ ป.ดูแล้วจำเลยที้ง ๒ ก็ถอยไปอยู่ห่าง ป. ๓ ศอก ป.ยิงผู้ตายถึงตายแล้วทั้ง ๓ คนก็พากันหนึไป ศาลอุทธรณ์ลงโทษนายไข่จำเลยฐานเป็นตัวการ นายฟูจำเลยฐานผู้สมรู้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่านายไข่จำเลยสมคบกันกับ ป.มาทำร้ายผู้ตายตอ้งมีผิดฐานเป็นตัวการ แต่ที่ลงโทษนายฟูฐานสมรู้นั้นไม่เห็นพ้องด้วย เพราะเมื่อนายไข่กับ ป.เป็นตัวการแล้วนายฟูก็ต้องเป็นตัวการด้วยเพราะทั้ง ๓ คนรู้และคบคิดกันมายิงผู้ตาย ส่วนใครจะเป็นคนยิงนั้นสุดแท้แต่จะตกลงกันพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายฟูฐานเป็นตัวการดุจนายไข่จำเลย
