คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าของห้องแถวอันเป็นเคหะใช้เป็นที่อาศัยอยู่ ได้บังอาจเรียกร้องขึ้นค่าเช่าห้องจากนายโง๋วสูนนายหวั่ง นายเซี่ยมไท้ ฯลฯ โดยมิได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ และจำเลยบังอาจใช้บุคคลผู้มีชื่อจัดการรื้อประตูทางเข้าห้องแถวกับส้วมซึ่งผู้เช่าทุกคนมีสิทธิใช้ร่วมกันอันเป็นส่วนหนึ่งของห้องแถวที่ตกลงเช่า ทั้งนี้เป็นการทำให้ผู้เช่าดังกล่าวได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินที่เช่าลดน้อยลงกว่าที่ได้ตกลงกันไว้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ พ.ศ. 2489 มาตรา 10, 11, 18จำเลยปฏิเสธนายโง่ว นายเป๋ง ฯลฯ ผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลอนุญาตศาลอาญาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯพ.ศ. 2489 มาตรา 10, 11 และ 18 ให้ปรับจำเลย 500 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์อัยการและโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าประตูภายนอกทางเข้าบริเวณห้องแถวนั้นไม่ได้ความว่าผู้เช่าทุกคนได้ตกลงขอเช่าประตูทางเข้านั้นด้วย
ฉะนั้นเมื่อจำเลยรื้อเสียจึงไม่ทำให้ผู้เช่าได้รับประโยชน์ลดน้อยลงกว่าที่ได้ตกลงกันไว้ส่วนส้วมนั้นจำเลยมิได้รื้อถอนทำลาย เพียงรื้อฝาและหลังคาบางส่วน เพราะจำเป็นต้องรื้อให้เจ้าหน้าที่สอบเขต รื้อแล้วผู้เช่าทั้งหลายได้อาศัยใช้ส้วมของจำเลยแห่งอื่น ดังนี้การกระทำของจำเลยมิได้เจตนาให้ผู้เช่าเดือดร้อนอันจะกระทำให้ผู้เช่าได้รับประโยชน์ลดน้อยกว่าที่ได้ตกลงกันไว้ จำเลยไม่มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน
