คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยมีสินค้าไปเที่ยวแลกข้าวราษฎร จำเลยใช้กะเพาะสวนด้วยไม้ไผ่ใช้เปนเครื่องตวงข้าวเอาแก่ราษฎร โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดเพราะความหมายของพ.ร.บ.ฉะบับนี้ก็เพื่อที่จะควบคุมเครื่องชั่ง ตวง วัด ที่เปนมาตราเท่านั้น ส่วนกะเพาะสานของจำเลยไม่ใช่เครื่องตวงที่เปนมาตราแต่เปนปริมาณแห่งจำนวนข้าวที่จำเลยตกลงกับผู้อื่น ศาลฎีกา ตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑ แห่ง พ.ร.บ.ชั่ง ตวง วัด เพราะจำเลยใช้กะเพาะสานในฐานะเปนเครื่องตวงสินค้าต่อเนื่องกับผู้อื่นในทางพาณิชย์กิจ ให้ปรับจำเลย ๑ บาท